Skocz do zawartości


Zdjęcie

Metoda Odległościowa (match) - Technika I Sprzęt.


  • Zamknięty Temat jest zamknięty
1 odpowiedź w tym temacie

#1 wiesiek

wiesiek

    Szajbus

  • Members
  • 1622 postów

Napisano 16 styczeń 2007 - 15:36

Pomimo, że na ten temat pisało się na tym forum nie raz, w dalszym ciągu padają pytania: jaka wędka, żyłka, spławik, jak zmontować zestaw? Postanowiłem napisać ponownie ujmując całość zagadnienia, w krótkiej, dostępnej i skondensowanej formie.

Historia.
Metodę odległościową wymyślili angielscy wędkarze i większość nazw sprzętu pochodzi właśnie od nich.Chcę opisać typową odległościówkę bez dodatkowych ulepszeń i modyfikacji.

Sprzęt
Wędka
Wędzisko- do tej metody używa się wędki o długości od 3,90- 4,50m. Najbardziej popularna jest długość 4,20m a cw od5g- 20g. Wędzisko to zbudowane jest z włókien węglowych trzy składowe, posiadające najmniej od 15-17 przelotek. Dolnik wędziska jest wydłużony / wygodnie się trzyma / pokryty korkiem lub pianką. Ze względu na to, że będziemy używali cieńkich żyłek, przelotki osadzone są na wysokich stopkach, ażeby żyłka nie kleiła się do blanku. Ciężar takiego wędziska dobrej marki od 200g góra do 300. Im mniej żywicy w wędce a więcej węgla tym lżejsze. Przy zakupie wędki typu Match po rozłożeniu jej, musi ona byc prosta, bez żadnych ugięć. Przy próbie wymachu nie może ona mieć nadmiernych wibracji, " chodzić na boki " , szczytówka po paru drgnięciach ma pozostać nieruchoma. Jeżeli kij zachowuje się inaczej, lepiej go zostawić i poszukać inny - niekoniecznie tej samej marki. Przelotki w tym wędzisku są bardzo małe / średnica / zbierająca - ta przy kołowrotku 10mm szczytowa 3mm.
Kołowrotek
Kołowrotek: na wysokiej stopce o szpuli stałej i płaskiej szpuli Long cast typu 3000- 4000 z przełożeniem 5:1, 6:1 celem szybkiego zwijania żyłki. Jeden obrót korbką to 80-90 cm żyłki.
Żyłka
Żyłka obowiązkowo TONĄCA w przedziale 0,14-0,16 mm kolorem dostosowana do dna, mało rozciągliwa.
Spławik
Spławik: w tej metodzie stosuje się spławiki typu waggler montowane przelotowo i na stało, o wydłużonym kształcie korpusu, który umiejscowiony jest na końcu kila. Spławiki są wstępnie dociążone podkładkami metalowymi. Montowane na stało nie posiadają podkładek. Zdejmując lub dodając podkładki możemy regulować wyporność spławika.Są one różnej długości np. od 15 do 50cm i wyporności powyżej 20g. Niektóre / te dłuższe / posiadają lotki, co stabilizuje ich lot na większe odległości. Spławiki te, na końcu mają oczko, przez które przechodzi żyłka - jest to spławik przelotowy. Są też spławiki montowane na stało, wyglądem podobne do nich. Większość spławików / firmowe / ma podane na korpusie obciążenie w formie cyfr i liter. Pierwsze cyfry to wstępne obciążenie spławika, litery to numery śrucin jakie należy założyć aby wyważyć spławik. I tak cyfra 2,3,6g to wstępne wyważenie +SG, AAA, BB, lub 1,2,....9,13 to oznaczenia śrucin. Stoper: gumowe i silikonowe w tym przypadku nie zdają egzaminu ze względu na małe średnice przelotek. Najlepsze są stopery nitkowe wiązane z kordonka, nici bawełnianej,żyłki lub wręcz zwykłych nici. Podpórki: o regulowanej długości, zakończone mocnym szpicem lub małym świderkiem.
Akcesoria
Akcesoria dodatkowe: siatka na ryby, podbierak, wypychacz, miarka, krzesełko, obcinacz do żyłki, pojemnik z zapasowymi przyponami i ciężarkami. Montujemy zestaw: na naszą wymarzoną wędkę zakładamy kołowrotek z nawiniętą żyłką 1-2 mm poniżej krawędzi szpuli, przekładamy ją przez wszystkie przelotki i wiążemy stoper. Następnie nawlekamy koralik, który będzie opierać się o niego, Następnie zakładamy krętlik z agrafką, do której zapinamy spławik. W sklepach można kupić gadżet firmy Stonfo do tego celu. Na końcu żyłki montujemy drugi krętlik, do którego z drugiej strony wiążemy przypon.

Przygotowanie i technika połowu
Przygotowanie sprzętu
Jeżeli głębokość łowiska przekracza długość wędki, spławik montujemy przelotowo. Natomiast gdy łowisko jest płytsze, spławik montujemy na stałe. Obciążenie: powinno być zamontowane w ten sposób, że 3/4 obciążenia montujemy w pobliżu spławika a 1/4 rozkładamy na żyłce. Wygląda to w ten sposób, że najmniejszą śrucinę zakładamy przy krętliku, następną 2 razy cięższą 5cm wyżej , następna 2 razy cięższa od poprzedniej i w odległości 2 razy większej. Czyli śrucina np: 1g- 5cm, następna 2g- 10cm, następna 4g- 20cm itd. Po zmontowaniu obciążenia z wody ma wystawać tylko " czubek " spławika. Następnie ustawiamy hamulec, którego opór regulujemy do wytrzymałości przyponu. Żyłkę bierzemy w dwa palce i ciągniemy. Pokrętłem hamulca pokręcamy tak, ażeby żyłka wysnuwała się z kołowrotka z lekkim oporem.
Zarzucanie
Zestaw zarzucamy z nad głowy, ruchem płynnym baz szarpnięć , poza pole nęcenia. W końcowej fazie lotu żyłkę przyhamowujemy lekko palcem, ażeby zestaw łagodnie wyłożył się na wodzie. Następnie wkładamy kocówkę wędki do wody i kilkoma pokręceniami korbką zatapiamy żyłkę, równocześnie ściągając zestaw w pole nęcenia. Jeżeli wiatr wieje nam zza pleców obciążenie grupujemy przy haczyku, natomiast gdy wiatr wieje nam w twarz obciążenie przesuwamy pod spławik. Gdy po zarzuceniu spławik ustawi się szybko pionowo - oznacza to, że zestaw jest splątany- należy poprawić obciążenie/ rozłożenie / Po zarzuceniu zestawu na żyłce mazakiem lub nitką zaznaczamy odległość, ażeby za każdym razem zestaw położyć w to samo miejsce. Zacięcie wykonujemy ruchem płynnym, bez szarpnięc i z czuciem. Mocne zacięcie i przy źle ustawionym hamulcu może spowodować uszkodzenie delikatnej wędki.
Nęcenie
Nęcimy: kulami zanęty na tyle spoistymi ,ażeby w całości dotarły do dna i tam dopiero zaczęły pracować. Kule rzucamy na " spławik " nie więcej jednak niż w promieniu 1m od niego. Robaki, kastery, ziarna wystrzeliwujemy z procy o specjalnym pojemniku. Do kul są specjalne proce o gumach o większej wytrzymałości.

Myślę,że tym opisem chociaż trochę przybliżyłem mniej doświadczonym kolegom niuanse tej metody. Jest to tylko opis a na praktykę przyjdzie czas nad wodą . Więc wędki w garść i nad wodę. Modeli wędek i kołowrotków nie podaję gdyż uważam, że jest to osobista sprawa każdego. Poza tym niechciałbym, żeby uznane zostało to, jako reklama firmy względnie negacja.


edytował, zamknął i przykleił rekmar

#2 wolfik

wolfik

    Szajbus

  • Moderator
  • 1160 postów
  • Płeć:Mężczyzna
  • Lokalizacja:Warszawa

Napisano 23 czerwiec 2007 - 13:51

Odległościówka zwana także matchówką icon_smile.gif

Kij:
Wędka odległościowa (zazwyczaj 3,90 lub 4,20) powinna być sztywna a zarazem sprężysta.
Chodzi dokładniej mówiąc o to, aby wędka po rzucie nie kiwała się, tylko była sztywna.
Dobre kije odległościowe są dosyć drogie, ale klasowy kij można dostać już za około 200 złotych.
W doborze pierwszego kija odległościowego pomoże nam sprzedawca, a przy którymś z kolei już będziemy wiedzieli,
o co nam chodzi:) Jest jeszcze jedna ważna sprawa. W doborze wędki bardzo ważnym elementem jest to,
czy dany kij nam odpowiada (tzw. "leży w ręce"). Jeśli nie spełnia tego wymogu nie wart jest uwagi,
gdyż wędkarstwo ma sprawiać przyjemność.

Kołowrotek:
Najważniejsze elementy kołowrotka matchowego to:
dobry i precyzyjny hamulec
dobre i mocne łożysko oporowe
szeroka i płytka szpula
wysokie przełożenie (szybkość zwijania)
lekkość działania (jeden z ważniejszych czynników przy dalekich rzutach)

Żyłka:
Żyłka do łowienia odległościówką powinna być żyłką tonącą, którą jednym ruchem kija
da się "utopić" na całej długości. Najczęściej stosowane rozmiary żyłki to 0,16 i 0,18
ze względu na swoją uniwersalność. Niektórzy wędkarze stosują żyłki cieńsze lub grubsze,
ale trzeba pamiętać, że żyłka cieńsza nie ma tak dużej wytrzymałości jak żyłka grubsza i ogranicza
to w jakiś sposób rzuty cięższymi zestawami lub wyciąganie dużych ryb. Im żyłka grubsza,
tym rzuty będą krótsze i istnieje prawdopodobieństwo złamania kija ze względu na zbyt duzą moc żyłki.

Spławik i jego mocowanie do żyłki głównej:
Najczęściej używane spławiki do metody odległościowej to różnego rodzaju wagglery. Istnieje przeogromny wybór
tego typu spławików na rynku i wahają się one cenowo od kilku do kilkudziesięciu złotych za sztukę.
Tanie i bardzo dobre spławiki do metody odległościowej i nie tylko, robi firma MIROX.
Ich ceny wynoszą około 5ciu złotych, a są bardzo dobrze wykonane i czułe na najdrobniejsze brania.
Lekkie spławiki i zarazem super delikatne robi firma MIDDY, ale są one strasznie łamliwe i dość drogie.
Super spławiki do bardzo dalekich rzutów wykonuje p. Leon Majsiuk, kosztują chyba 10 złotych,
przy swojej wadze czułe, lecą bardzo daleko i prosto, a kupić je można tylko na zawodach okręgowych u producenta:)

Sposobów mocowania spławika do żyłki jest wiele, lecz używanych przez wyczynowców tylko parę.
Pierwszy znich to spławik przelotowy, montowany za pomocą karabińczyka z agrafką do żyłki głównej i zatrzymywany
przez stopery gumowe lub sznurkowe(sposób samodzielnego wiązania dobrych stoperów opiszemy w innym dziale).
Drugi sposób mocowania to różnego rodzaju patenty typu fixfloat produkowane przez Ignesti, Stonfo lub nawet jaxona.

Przypon:
Przypony używamy przynajmniej 2 rozmiary mniejsze niż żyłka główna, a długości od około 30cm w krytycznych
sytuacjach nawet do 80cm.




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych